TONIN MARINAJ:
KRYETARI I BASHKISË QË KA TREDHUR OPOZITËN:
PSD SHENJTËRIT SHEJTANËR NË BASHKI:

Malësia e Madhe sot nuk ka vetëm mungesë uji.
Ka mungesë transporti publik.
Ka zona që në vapën përvëluese të verës mbeten nën kërcënimin e zjarreve.
Ka fshatra të tëra që përballen me izolim, mungesë shërbimesh, rrugë problematike dhe një ndjenjë gjithnjë e më të fortë braktisjeje.
Por mbi të gjitha, Malësia e Madhe ka një problem shumë më të rëndë:
Nuk ka më opozitë reale.
Dhe kjo nuk është figurë letrare.
Anëtarët e opozitës në Këshillin Bashkiak janë në punë në pushtet.

jo është arsyeja pse sot nuk duhet të habitemi që Malësia nuk proteston.
Sepse kush duhet ta ngrejë zërin?
Ata që marrin rrogën nga strukturat e pushtetit?
Ata që në mëngjes janë në punë në administratën apo institucionet e kontrolluara nga mazhoranca dhe pasdite duhet të bëjnë opozitën kundër po atij pushteti?
Këtu fillon absurdi.
Një opozitë që e ka bukën të lidhur me pushtetin nuk është më opozitë e lirë.
Mund të ketë logo.
Mund të ketë mandate.
Mund të ketë kartona.
Mund të dalë në fotografi.
Por politikisht është e paralizuar.
Sepse është shumë e vështirë të godasësh dorën që të mban me bukë.
Është shumë e vështirë të ngresh zërin kundër atij sistemi nga i cili merr rrogën.
Është shumë e vështirë të kërkosh protesta kundër pushtetit kur një pjesë e opozitës është vetë e lidhur me të.
Dhe kjo është pikërisht ajo që po ndodh në Malësinë e Madhe.
Nga njëra anë kemi pushtetin socialist me kryetarin e Bashkisë, Tonin Marinaj, që drejton prej vitesh.
Nga ana tjetër kemi një opozitë që në vend që ta mbajë nën presion, është e lidhur me pushtetin përmes vendeve të punës dhe interesave konkrete.
Pastaj kemi PSD-në, e cila nuk është as opozitë reale dhe as jashtë pushtetit.
PSD është forcë në bashkëpunim me Partinë Socialiste, ka peshë në Këshillin Bashkiak, ka nënkryetarin e Këshillit Bashkiak dhe ka pjesën e vet në strukturën politike lokale.
Pra le ta themi troç:
PSD nuk mund të dalë sot dhe të luajë rolin e shpëtimtarit të Malësisë.
Është pjesë e mekanizmit të pushtetit.
Kur je pjesë e mazhorancës politike, merr edhe përgjegjësinë e mazhorancës.
Kur ke nënkryetarin e Këshillit Bashkiak, nuk je spektator.
Kur ke karton dhe votë, nuk je qytetar i pafuqishëm.
Kur merr poste, nuk mund të dalësh nesër dhe të bësh sikur nuk e njeh pushtetin që të ka ulur në tavolinë.
Dhe pikërisht këtu qytetarëve po u shitet një teatër i shëmtuar.
Njëri bën pushtetin.
Tjetri merr postin.
Tjetri merr vendin e punës.
Tjetri hesht.
Pastaj të gjithë dalin dhe flasin për “hallet e malsorëve”.
Por malsorët nuk kanë nevojë për lot politik.
Kanë nevojë për ujë.
Kanë nevojë për transport publik.
Kanë nevojë për shërbime.
Kanë nevojë për një opozitë që nuk e ka bukën të varur nga pushteti.
Sepse sot realiteti është brutal.
Bajzë-Tamarë-Vermosh pa transport publik normal.
Koplik-Bogë pa lidhje të rregullt.
Koplik-Razëm me të njëjtin problem.
Zona të tjera të Malësisë në të njëjtën situatë.
Në vitin 2026, në një krahinë që kërkon të zhvillojë turizmin:
Qytetari që nuk ka makinë private shpesh mbetet i izoluar.
Në vitin 2026, me temperatura mbi 40 gradë, familje vazhdojnë të presin ujë me bidona.
Në vitin 2026, zjarret shfaqen përsëri si kërcënim serioz.
Dhe politika lokale?
E qetë. Shumë e qetë.
Madje aq e qetë sa krijohet përshtypja se Tonin Marinaj nuk ka më opozitë përballë.
Ka vetëm njerëz që duhet teorikisht të jenë opozitë, por praktikisht janë futur në sistemin e pushtetit.
Dhe kur opozita futet në punë te pushteti, pushtetit nuk i duhet më ta luftojë.
E ka neutralizuar.
Kjo është fjala.
Neutralizuar.
Nuk ka nevojë ta mundësh kundërshtarin nëse e ke bërë të varur.
Nuk ka nevojë ta censurosh nëse ai censuron veten.
Nuk ka nevojë t’ia mbyllësh gojën nëse ai ka arsye të mos e hapë.
Dhe ky është mekanizmi që po e mban Malësinë e Madhe peng.
Jo se malsorët nuk e shohin problemin.
E shohin.
Jo se nuk janë të zemëruar.
Janë.
Por kur shohin se njerëzit që duhet t’i përfaqësojnë kundër pushtetit janë vetë të punësuar nga pushteti, lind pyetja më e hidhur:
Pas kujt të dalësh?
Dhe pikërisht këtu vdes protesta.
Vdes besimi.
Vdes bindja se dikush po lufton realisht për ty.
Kjo është edhe arsyeja pse Ramadan Lika, deputeti demokrat i zonës, duhet të dëgjohej shumë më fort.
Por ai pothuajse nuk ndihet fare.
Malësia ka deputet opozitar, por në terren mungon pesha politike që duhet të kishte ky mandat.
Kur një krahinë ka kaq shumë probleme dhe deputeti i opozitës nuk është zëri më i fortë i saj, atëherë edhe ai është pjesë e problemit të heshtjes.
Nuk mjafton të jesh deputet me emër.
Duhet të jesh deputet me zë.
Me presion. Me denoncim. Me kërkesa.
Me përballje politike.
Me prani.
Përndryshe mandati bëhet vetëm numër.
Dhe kështu tabloja bëhet e plotë.
PS ka pushtetin.
PSD është në bashkëpunim me PS-në dhe ka poste.
Anëtarët e opozitës në Këshillin Bashkiak janë në punë te pushteti.
Deputeti demokrat nuk dëgjohet.
Dhe Tonin Marinaj qeveris i qetë.
Në këtë situatë, fjalia se “Tonin Marinaj i ka futur të gjithë në xhep” nuk tingëllon më si hiperbolë politike.
Sepse efekti është pikërisht ky:
Askush nuk po e shqetëson seriozisht pushtetin e tijë.
Dhe kur pushteti nuk shqetësohet, qytetari paguan.
Me rubinetin bosh.
Me autobusin që nuk vjen.
Me orët e humbura.
Me izolimin.
Me frikën nga zjarri.
Me shërbimet që mungojnë.
Me bindjen se askush nuk e mbron.

Kjo është Malësia e Madhe sot.
Jo vetëm pa ujë.
Jo vetëm pa transport.
Por e lënë pa opozitë.
Dhe ky është ndoshta dështimi më i madh politik.
Sepse ujësjellësi mund të riparohet.
Transporti mund të organizohet.
Rruga mund të ndërtohet.
Por kur prishet mekanizmi i kontrollit politik, pushteti fillon të sillet sikur nuk ka më askënd përballë.
Prandaj malsorët duhet ta kuptojnë një gjë:
Mos prisni që opozita e punësuar nga pushteti t’ju çojë në protestë kundër pushtetit.
Mos prisni që PSD-ja të luftojë një pushtet me të cilin ndan tavolinën politike.
Mos prisni që një karton që ngrihet bashkë me mazhorancën të kthehet papritur në flamur revolte.
Dhe mos prisni që askush t’ju japë leje për të kërkuar atë që ju takon.

Malësia e Madhe duhet të protestojë për veten.
Për ujin. Për transportin publik. Për shërbimet. Për sigurinë. Për zhvillimin. Për paratë publike.
Për të drejtën që pushteti të japë llogari.
Sepse kjo Malësi nuk është pronë e Tonin Marinajt.
Nuk është pronë e PS-së.
Nuk është pronë e PSD-së.
Nuk është pronë e PD-së.
Është e malsorëve.
Dhe nëse malsorët nuk ngrihen vetë, do të vazhdojnë të shohin të njëjtën skenë:
Pushteti qeveris,

opozita merr rrogën,

partnerët marrin postet,

deputeti hesht,

dhe qytetari pret.
Pret ujin. Pret autobusin. Pret investimin. Pret zërin e dikujt.
Por Malësia nuk ka më kohë të presë.
Sepse kur edhe opozita ushqehet nga pushteti, problemi nuk është vetëm se pushteti është i fortë.
Problemi është se kundërshtari i tij është bërë i varur.
Dhe aty fillon degradimi i demokracisë lokale.

Tonin Marinaj mund të jetë kryetari i Bashkisë.
Por kur përballë tij nuk ka opozitë të lirë, kur PSD është pjesë e pushtetit dhe kur këshilltarët opozitarë janë në punë nga pushteti, atëherë ai nuk ka më thjesht një mandat të fortë.
Ka një terren politik të pastruar nga rezistenca.
Dhe kjo është arsyeja pse Malësia e Madhe sot ka nevojë për diçka më të madhe se një status në Facebook:
KA NEVOJË TË THYEJË HESHTJEN.
Sepse pushteti nuk trembet nga opozita që merr rrogën prej tij.
Pushteti trembet vetëm nga malësori që nuk i ka borxh asgjë.

Përgatiti:
Koja Leonard: