GENC PAÇUKU: “26 SHTATORI ËSHTË VETËM FILLIMI” – DIASPORA PO VJEN TË MARRË PËRGJEGJËSINË PËR SHQIPËRINË!

DIASPORA NUK KËRKON MË TË SHIKOJË SHQIPËRINË NGA LARG – 26 SHTATORI, NJË THIRRJE PËR BASHKIM DHE PËRFAQËSIM

Diaspora shqiptare nuk dëshiron të mbetet më vetëm një zë që dëgjohet nga larg, një burim remitancash apo një forcë që kujtohet vetëm në kohë zgjedhjesh. Ajo kërkon të jetë pjesë aktive e së ardhmes së Shqipërisë, të përfaqësohet, të dëgjohet dhe të marrë mbi vete pjesën e përgjegjësisë që i takon në zhvillimet politike, shoqërore dhe demokratike të vendit.

Ky është mesazhi që përcjell Genc Paçuku në një thirrje drejtuar shqiptarëve brenda dhe jashtë vendit, ndërsa vëmendja zhvendoset drejt 26 Shtatorit në Milano, një datë që ai nuk e konsideron si pikëmbërritje, por si pikënisje të një angazhimi më të gjerë të diasporës shqiptare.

Në thelb të mesazhit të tij qëndron një ide e prerë: Shqipëria nuk u përket vetëm atyre që jetojnë brenda kufijve të saj. Ajo u përket edhe atyre që u larguan, që ndërtuan jetën në emigracion, por që nuk e shkëputën lidhjen me vendin e tyre. Dhe pikërisht kjo diasporë, sipas Paçukut, duhet të kalojë nga roli i spektatorit në atë të pjesëmarrësit.

Thirrja nuk paraqitet si kërkesë që shqiptarët e Shqipërisë të rreshtohen pas diasporës. Përkundrazi, mesazhi është: “Nuk po ju themi ejani me ne; po ju themi se ne po vijmë tek ju.” Një formulim që synon të rrëzojë ndarjen mes “shqiptarëve të Shqipërisë” dhe “shqiptarëve të emigracionit”, duke e zëvendësuar atë me idenë e një përgjegjësie të përbashkët kombëtare.

Paçuku pranon njëkohësisht se asnjëra palë nuk mund ta bëjë e vetme ndryshimin. Diaspora, pavarësisht potencialit ekonomik, profesional dhe intelektual që ka krijuar në Perëndim, nuk ka bërë gjithmonë aq sa mundej për t’u organizuar dhe për t’u përfshirë. Ndërsa shqiptarët brenda vendit, të përballur prej vitesh me zhgënjim, emigracion, dobësim të besimit dhe mungesë perspektive, nuk mund të mbajnë të vetëm peshën e ndryshimit.

Pikërisht këtu ndërtohet edhe mesazhi politik dhe qytetar i kësaj thirrjeje: jo diaspora kundër Shqipërisë së brendshme, jo emigrantët përballë atyre që qëndruan, por shqiptarët së bashku.

Milano më 26 Shtator, sipas këtij vizioni, duhet të jetë vetëm fillimi. Më pas Londra, Berlini, Parisi, Athina, Brukseli dhe qendra të tjera ku jetojnë shqiptarët duhet të shndërrohen në hapësira organizimi, diskutimi dhe bashkimi, përpara se kjo energji të drejtohet drejt vetë Shqipërisë.

Mesazhi i Genc Paçukut është i drejtpërdrejtë: diaspora nuk kërkon të kthehet në Shqipëri si turiste, as si kalimtare dhe aq më pak si një elitë që pretendon t’u tregojë shqiptarëve se si duhet të jetojnë. Ajo kërkon të vijë si pjesë e Shqipërisë, për të kontribuar në ndërtimin e saj dhe për të sjellë me vete përvojën, kulturën e punës, standardet demokratike dhe modelet e funksionimit që shqiptarët kanë njohur në vendet e zhvilluara të Perëndimit.

Në këtë kuptim, 26 Shtatori nuk paraqitet thjesht si një takim në Milano. Paraqitet si prova e parë nëse diaspora shqiptare është e gatshme ta kthejë pakënaqësinë në organizim, mallin për Shqipërinë në përgjegjësi dhe fuqinë e saj të shpërndarë nëpër botë në një zë të përbashkët.

Sepse mesazhi që vjen nga kjo thirrje është i qartë: nëse Shqipëria ka mbetur për shumë vite në “vendnumëro”, atëherë ndryshimi nuk mund të kërkohet më duke pritur nga njëri-tjetri. Duhet kërkuar duke u bashkuar.

Më poshtë vijon shkrimi i plotë i zotit Genc Paçuku:

Ne vazhdojme te punojme qe ta realizojme.
Shqiptaret e kerkojne Diasporen ne beteje dhe ne do ti pergjigjemi.
Diaspora kerkon perfaqesim dhe angazhim dhe do te jete aty per te bere me te miren e mundshme.
Nuk ka kthim prapa.
26 Shtator eshte fillimi.
Eshte fillimi qe kerkon vazhdim dhe te gjithe shqiptaret kudo qe jane qe kane te njejtin mendim, parim dhe qellim dhe qe duan nje Shqiperi ne liri, barazi dhe drejtesi mund ta realizojne kete pune te nisur.
Nje gje duhet te kuptoni:
Ne nuk jemi ketu per te ju thene hajdeni me ne, jemi ketu per tu thene se po vijme tek ju.
Sepse e kemi per detyre te sakrifikojme per Shqiperine sepse nuk eshte vetem e juaja, eshte edhe e jona.
Dhe ne duam te vijme jo si pushues, jo si kalimtare, jo si prijes, ne vijme ta ndertojme Shqiperine dhe ta gezojme te gjithe bashke.
Ne pa ju nuk bejme asgje. Jo per te ju mohuar kontributet, sakrificen dhe punen tuaj por me duket se edhe ju pa ne keni ngelur ne vend numero.
Ne nuk kemi bere sa duhet, ju nuk keni mundur se keni ngelur pak.
Por te gjithe bashke ja dalim sepse kemi force dhe kjo force vjen nga deshira, vullneti, sakrifica dhe guximi per te cliruar vendin tone.
Mire u takofshim Patriote,
Mire u takofshim ne Milano, ne Londer, ne Berlin, ne Paris, ne Athine, ne Bruksel e pastaj ne Shqiperi.
Te hedhim themelet per nje Shqiperi te zhvilluar, demokratike duke marre me te miren nga vendet e zhvilluara te Perendimit.