Beteja për plazhin e Kalamatës: Reagime të ashpra ndaj resortit prej €136.5 milionë:

Një betejë e fortë ligjore dhe sociale ka shpërthyer në Kalamata, në bregdetin jugperëndimor të Peloponezit në Greqi. Shkak është bërë projekti për ndërtimin e një resorti gjigant të quajtur “Nika Bay Kalamata”, me vlerë 136.5 milionë euro ($158 milionë). Ky projekt ka ndarë shoqërinë lokale dhe ka ndezur debate të ashpra politike lidhur me pronën publike, aksesin në det dhe shtrirjen e shpejtë të kapitalit të huaj.

Plani i ndërtimit: Çfarë përfshin resorti?

Projekti po udhëhiqet nga kompania IDM Kalamata, një mjet investimi në pronësi të zhvilluesit të njohur izraelit të pasurive të paluajtshme, Pinhas “Pinni” Sarfati, në bashkëpunim me grupin ndërkombëtar Magnolia Group.

Plani synon të transformojë tërësisht një hapësirë bregdetare prej 205,000 metrash katrorë (rreth 50 hektarë) në zonën perëndimore të Kordias. Ky masterplan parashikon:

• Një hotel luksoz me 5 yje dhe 140 dhoma.
• Një lagje rezidenciale private me 248 vila luksoze dhe banesa të markuara.
• Restorante të nivelit të lartë, qendra ekskluzive SPA, zona sportive dhe hapësira komerciale.

Për të përshpejtuar punimet, grupi izraelit i ka dorëzuar dokumentet agjencisë shtetërore Enterprise Greece, duke kërkuar që projekti të shpallet “Investim Strategjik i Kategorisë 1”. Ky status i veçantë (fast-track) anashkalon burokracitë standarde lokale dhe i jep zhvilluesit licenca të shpejtuara dhe një Plan të Veçantë Hapësinor.

Kundërshtimi lokal: Pse po reagon popullsia?

Ndërsa projekti ka hyrë në fazën e konsultimit publik, grupet lokale të opozitës, mbrojtësit e mjedisit dhe mediat e majta greke kanë reaguar me zemërim, duke e quajtur projektin një “privatizim të stilit kolonial”. Rezistenca e tyre bazohet në tre pika kryesore:

• Humbja e aksesit publik në det: Sipas ligjit për Investimet Strategjike, zhvilluesit kanë kërkuar të drejtën ekskluzive të përdorimit të bregut dhe plazhit përpara resortit. Banorët paralajmërojnë se kjo do të kthejë një pasuri publike natyrore në një “ekosistem VIP” të rrethuar me mure, të rezervuar vetëm për elitën ndërkombëtare.
• Shkelja e planit urbanistik: Ish-kryebashkiaku i Kalamatës, Stavros Benos, deklaroi se projekti është i paligjshëm. Ai vuri në dukje se resorti shkel hapur Planin e Përgjithshëm Urbanistik të qytetit të vitit 2011, i cili ligjërisht e përcaktonte atë zonë si një zonë të gjelbër bioklimatike dhe jo si truall për ndërtime të rënda.
• Anashkalimi i demokracisë lokale: Aktivistët kritikojnë faktin që ligjet kombëtare “fast-track” ia heqin Këshillit Bashkiak të Kalamatës të drejtën e vetos. Vendimmarrja zhvendoset tërësisht nga përfaqësuesit e zgjedhur vendas drejt ministrive dhe zyrave korporative në Athinë.
  Mbrojtja e Kompanisë: Përballë protestave, kompania IDM Kalamata u mbrojt duke deklaruar se “Nika Bay” nuk do të jetë një zonë e rrethuar me mure, por një lagje e hapur bregdetare. Ata premtuan të ruajnë hapësirat e gjelbra publike, të garantojnë rrugë të lira drejt ujit dhe të ndihmojnë ekonominë vendase duke krijuar të paktën 75 vende të përhershme pune. Megjithatë, për shumë banorë të Kalamatës, këto premtime mbeten të pabesueshme.

Në sfondin e këtij debati, lind edhe një pyetje tjetër e rëndësishme: Pse reagimet e ashpra dhe akuzat për “kolonizim” po drejtohen specifikisht ndaj investitorëve nga Izraeli, kur dihet që edhe investitorë nga vende të tjera përdorin ekzaktësisht të njëjtat praktika investimi, ligje të shpejtuara dhe privatizime në bregdetet e Greqisë?