BARDHOK DODA: DOLËN PËR NJË KAFE, NUK U KTHYEN MË – DY JETË TË SHUARA, DY FAMILJE NË ZI DHE NJË SHTET QË DUHET TË PËRGJIGJET!

BARDHOK DODA NGRIT ALARMIN: KUR HUMBJA E JETËS KTHEHET NË AKUZË NDAJ SHTETIT

Ka tragjedi që nuk mund të mbyllen me një njoftim të shkurtër, me disa rreshta kronike dhe më pas të harrohen. Ka humbje jetësh që, përtej dhimbjes së familjeve, ngrenë pyetje të rënda për funksionimin e shtetit, sistemin e urgjencës dhe përgjegjësinë e institucioneve. Pikërisht të tilla janë pyetjet që ngre Bardhok Doda pas humbjes së dy të rinjve, njerëz që ai thotë se i njihte personalisht dhe me të cilët ishte rritur.

Sipas rrëfimit të Dodës, ata kishin dalë atë ditë për diçka krejt të zakonshme: për një kafe. Por nuk u kthyen më në shtëpi. Pas tragjedisë mbetën dy familje në zi, ndërsa mbi rrethanat dhe reagimin institucional rëndojnë pikëpyetje që, sipas tij, kërkojnë përgjigje të menjëhershme: A pati ndërhyrje mjekësore në kohë? Pse, sipas pretendimit të tij, nuk kishte ambulancë dhe mjek? A u kërkua realisht ndërhyrja me helikopter dhe, nëse po, përse ai nuk mbërriti? A kishte mundësi që një reagim më i shpejtë të ndryshonte rrjedhën tragjike të ngjarjes?

Këto nuk janë pyetje që mund të marrin përgjigje nga emocionet, as nga politika. Janë çështje që duhet të verifikohen dhe të marrin përgjigje nga institucionet përgjegjëse, dokumentacioni zyrtar, sistemi shëndetësor dhe, nëse ka indicie për shkelje apo neglizhencë, nga organet e drejtësisë.

Por Doda shkon edhe më tej. Ai denoncon atë që e konsideron një heshtje të papranueshme publike dhe mediatike, ndërkohë që debati kombëtar konsumohet mes emrave të ministrave, posteve, emërimeve, qeverisë dhe opozitës. Për të, pyetja është shumë më e thjeshtë dhe shumë më e rëndë: kush po flet për jetën e qytetarit kur kamerat dhe politika shohin nga një drejtim tjetër?

Në qendër të reagimit të tij nuk është vetëm dhimbja për dy miq të humbur. Është kërkesa për përgjegjësi. Sepse nëse provohet se dikush nuk ka kryer detyrën, se një hallkë institucionale ka dështuar, se ndihma është vonuar apo se një procedurë që mund të shpëtonte jetë nuk është zbatuar, atëherë përgjegjësia nuk mund të tretet në heshtje.

Bardhok Doda nuk kërkon hakmarrje. Ai kërkon hetim, transparencë dhe të vërtetën. Kërkon që institucionet të sqarojnë deri në fund çfarë ndodhi dhe, nëse konstatohet përgjegjësi ligjore apo institucionale, ajo të mos mbetet pa emër dhe pa pasojë.

Sepse pas çdo statistike janë njerëz. Pas çdo viktime është një familje që pret derën të hapet edhe pse e di se njeriu i saj nuk do të kthehet më. Dhe përballë një dhimbjeje të tillë, heshtja nuk mund të jetë përgjigjja e shtetit.

Pyetja që Bardhok Doda ngre sot mbetet therëse: Sa jetë të tjera duhet të shuhen para se dikush të marrë përgjegjësinë?

Më poshtë po sjellim reagimin e zotit Bardhok Doda.

Sa jetë të tjera duhet të shuhen para se dikush të marrë përgjegjësinë?

Dy të rinj. Dy kryefamiljarë. Dy njerëz të mrekullueshëm që i njihja dhe me të cilët u rrita.
Atë ditë, ata thjesht kishin dalë për një kafe.
Dhe nuk u kthyen kurrë në shtëpi.

Nuk pati ambulancë. Nuk pati mjek. U kërkua një helikopter, por ai nuk mbërriti kurrë.

Dhe ndërsa dy familje janë në zi, diskutimet në Shqipëri mbeten të përqendruara te ministrat, postet politike, opozita dhe emërimet.

Medjat e korruptuara nuk flasin asnje fjale, mos të na merzitet i gjati!

Por kush po flet për këta dy të rinj?

Apeli im drejtuar institucioneve dhe sistemit të drejtësisë është i qartë: hidhni dritë të plotë mbi këtë çështje.
Përcaktoni se ku qëndron përgjegjësia.
Thoni të vërtetën.

Nëse dikush ka dështuar të kryejë detyrën e tij, duhet të përgjigjet para ligjit.

Ne nuk kërkojmë hakmarrje.
Ne kërkojmë të VËRTETËN.
Ne nuk kërkojmë fjalë.
Ne kërkojmë DREJTËSI.

Për ata dy të rinj. Për familjet e tyre. Për të gjithë ne.

U prefshi në paqe, miqtë e mi. Nuk do të harroheni kurrë.