“Zëri i Protestës trondit politikën shqiptare: Prend Qetta nga SHBA thirrje për bashkim kundër pushtetit dhe padrejtësive”

Zëri i protestës që kërkon të dëgjohet: Nga rruga te ndërgjegjja kombëtare, një përplasje e re për pushtetin, drejtësinë dhe të ardhmen e shqiptarëve

Në një Shqipëri ku prej vitesh politika, pushteti dhe shoqëria përballen me akuza të rënda për korrupsion, varfëri, pabarazi dhe mungesë besimi te institucionet, protesta është rikthyer në qendër të debatit publik. Përtej numrit të njerëzve që marrin pjesë, përtej përplasjeve politike dhe përtej qëndrimeve të ndryshme që ajo ka prodhuar, një pyetje mbetet thelbësore: a po dëgjohet zëri i qytetarit?

Protesta, në çdo shoqëri demokratike, nuk është thjesht një grumbullim njerëzish në rrugë. Ajo është një mekanizëm përmes të cilit qytetari përpiqet të komunikojë drejtpërdrejt me pushtetin kur ndien se institucionet nuk po e dëgjojnë, kur besimi te përfaqësimi politik është dobësuar dhe kur problemet e përditshme nuk gjejnë më përgjigje brenda zyrave të shtetit. Në këtë kuptim, zëri i protestës është gjithmonë një zë që kërkon përgjigje.

Por protesta e javëve të fundit nuk ka prodhuar vetëm debat për kërkesat e saj. Ajo ka hapur një përplasje shumë më të gjerë politike e shoqërore. Ka vendosur përballë njëri-tjetrit protestuesit, qeverinë, partitë politike, organizatat shoqërore, përfaqësues të komuniteteve fetare dhe aktorë ndërkombëtarë. Secili prej tyre ka zgjedhur një pozicion, një gjuhë dhe një mënyrë të ndryshme për ta interpretuar atë që po ndodh në rrugë.

Pikërisht këtu qëndron edhe rëndësia e kësaj proteste: ajo nuk mund të shihet vetëm si një episod i radhës në konfliktin politik shqiptar. Përkrahësit e saj e shohin si shprehjen e një pakënaqësie shumë më të thellë, e cila lidhet me mënyrën se si është qeverisur vendi, me marrëdhënien mes qytetarit dhe shtetit, me përdorimin e pronës publike, me korrupsionin, me varfërinë dhe me atë që ata e konsiderojnë si deformim të demokracisë shqiptare.

Nga ana tjetër, kundërshtarët e protestës e shohin atë përmes një tjetër optike: si një përpjekje politike për të goditur qeverinë dhe për të krijuar një alternativë jashtë mekanizmave tradicionalë të përfaqësimit. Kjo përplasje interpretimesh e bën edhe më të rëndësishëm debatin publik, sepse në demokraci nuk është vetëm protesta ajo që duhet të dëgjohet; duhet të dëgjohet edhe argumenti kundër saj.

Në këtë klimë të tensionuar, një tjetër element ka marrë peshë: qëndrimi i faktorëve ndërkombëtarë. Shqipëria e sotme është e lidhur ngushtë me aleatët e saj perëndimorë dhe veçanërisht me Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe institucionet euroatlantike. Për këtë arsye, çdo reagim, heshtje apo qëndrim i aktorëve ndërkombëtarë ndaj zhvillimeve politike në Tiranë interpretohet me vëmendje të jashtëzakonshme.

Përkrahësit e protestës kërkojnë që ndërkombëtarët të mos mjaftohen me stabilitetin politik, por të shohin edhe shqetësimet e qytetarëve dhe respektimin e të drejtave të tyre. Ata kërkojnë që demokracia të mos matet vetëm me ekzistencën e institucioneve, zgjedhjeve dhe procedurave, por edhe me mënyrën se si këto institucione funksionojnë në jetën reale të qytetarëve.

Në këtë debat, edhe partitë politike dhe organizatat shqiptare jashtë vendit janë përballur me një provë të rëndësishme. Ato duhet të përcaktojnë nëse do të qëndrojnë pranë një proteste që pretendon se artikulon pakënaqësinë e qytetarëve, apo do të zgjedhin distancën politike. Çdo qëndrim i tyre tashmë interpretohet si një deklaratë politike dhe si një pozicion ndaj vetë krizës së besimit që protestuesit pretendojnë se ekziston.

Një vëmendje të veçantë në këtë debat merr edhe raporti mes shoqërisë, institucioneve fetare dhe çështjeve të mëdha që prekin komunitetet. Kur diskutohet për tokën, pronën, territorin, zhvillimin urban, ndërtimet apo projekte me ndikim të madh mbi jetën e qytetarëve, pyetja nëse komuniteti duhet të konsultohet dhe të ketë një zë në vendimmarrje bëhet pjesë e pandashme e debatit demokratik.

Në fund të fundit, çdo protestë serioze përballet me të njëjtën sfidë: a mund ta kthejë zemërimin në një alternativë? Sepse rrëzimi i një qeverie, sado i fortë të jetë kundërshtimi ndaj saj, nuk është vetvetiu një zgjidhje. Demokracia kërkon më shumë. Kërkon institucione që funksionojnë, drejtësi të pavarur, ekonomi që krijon mundësi, administratë që i shërben qytetarit dhe një klasë politike që e kupton se pushteti nuk është pronë private, por përgjegjësi publike.

Është pikërisht në këtë kontekst që vjen edhe reagimi i Prend Qettës, i cili nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës shpreh një qëndrim të fortë politik dhe qytetar mbi protestën, rolin e saj dhe mënyrën se si, sipas tij, duhet të reagojnë shqiptarët brenda dhe jashtë vendit.

Qetta e vendos në qendër të mesazhit të tij idenë se protesta nuk duhet parë thjesht si një përplasje me një qeveri të caktuar, por si një shprehje e pakënaqësisë së shtresave që ndihen të papërfaqësuara dhe të pambrojtura. Ai e lidh këtë zë me atë që e konsideron si një krizë të gjatë politike, ekonomike dhe institucionale dhe i bën thirrje shqiptarëve që ta dëgjojnë dhe ta mbështesin.

Në shkrimin e tij, Qetta shkon edhe më tej, duke kritikuar qëndrimet e faktorëve politikë, organizatave shqiptare dhe aktorëve ndërkombëtarë, ndërsa Shtetet e Bashkuara i vendos në qendër të vizionit të tij për orientimin strategjik të shqiptarëve. Ai përdor edhe simbolikën e njohur amerikane “One Nation Under God”, duke e lidhur atë me idenë e një populli që, sipas tij, duhet të dëgjojë zërin e vet.

Ky është një shkrim me tone të forta politike, me akuza dhe qëndrime të qarta, që kërkon të vendosë protestën në një dimension më të gjerë se përplasja e zakonshme mes opozitës dhe mazhorancës.

Më poshtë sjellim të plotë shkrimin e Prend Qettës:

“Zëri i Protestës është zëri i gjithë popullit”

Zeri i Protestes është zëri i gjithë popullit 

Te nderuar shqiptarë, i nderuari kombi yne po ju dergojme nje pershendetje vellezerore dhe te perzemert nga shteti me demokratik ne bote Shtetet e bashkuara te Amerikes nga ku me tere qenjen po i percjellim ngjarjet ne vendin tone ku ka me shume se dy muaj qe po ndegjohet nje zë shumë i arsyeshem, shumë i drejt dhe shumë i fuqishem sa qe ka arritur ne tere boten e civilizuar e cila me keqardhje po reagon per padrejtesite qe po i behen nje populli me te varfur ne rajone. Është ky zeri i kesaj proteste qe del nga shtresat me te varfura dhe me te shtypura te popullit shqiptar i cili edhe pershkak te politikave nderkombetare ka vuajtur dhe eshte shtypur deri ne masa te pazakonshme duke e gjymtuar edhe qenjen e tij. Me ndryshimet e viteve te 90ta neper bote te cilat arriten edhe ne shqipri por ketu si ndryshime te rrejshme veqsa per ti arsyetuar disa interesa te të huajve te cilet bashk me keto ndryshime te rrejshme instaluan format me devijante te nje udhheqje komuniste, dhe nje ekonomike korruptuese per ta zhvatur sa me shume dha sa me keq popullin e pambrojtur shqiptar. Duhet theksuar ketu se as Zingjiri i vrasjeve dhe likuidimeve qe kishte filluar ne te kaluaren nuk u ndaluan por vazhdojne dhe jane prezent edhe sot e kesaj dite dhe kalojne pa u ndeshkuar nga pushteti, apo pushtetet me te ndyera qe vazhon ti vuaj populli shqiptar. 

‘One nation under the God’ 

 “Një komb nën Zotin” është një frazë e njohur nga Betimi i Besnikërisë i Shteteve të Bashkuara

Po e theksoj kete per te argumentuar Zerin e kesaj proteste i cili del nga gjiri i popullit tone kaq te vuajtur dhe i cili shume heret e ka perkufizuar se zeri i popullor eshte zeri i zotit, andaj duhet ndegjuar.

Është per tu theksuar se ky zë ka nxjerrur ne pah edhe shume te meta dhe padrejtesi qe kane pllakosur popullin tone e qe jane te shumta e shume prej tyre edhe jane thene ne protest, por une kame privilegjin ti theksoj vetem disa rreth qendrimit te të tjerve ndaj kesaj proteste.
Se pari duhet analizuar qendrimi i nderkombetarve i cili nuk eshte aspak i qart dhe ne kete menyre po ndikon ne shkeljen e te drejtave te njeriut dhe arsyeja qe nuke nderlikohet ne kte drejtim eshte se duket se disa nga nderkombetaret jane te nderlikuar thellsisht ne korrupcion dhe ndihmojne zhvatesit vendor te cilet edhe me ndihmen e tyre jane ngritur mbi shtetin dhe popullin qe e roberojne.

Qendrimi i Partive politike dhe Organizatave te tjera shoqerore ndaj protestes: deri me tani kemi patur shume deklarime ne kte drejtim dhe fatkeqsisht edhe mjaft negative. Te tilla ishin disa parti politike nga shqiptaret e Maqedonis se veriut te nxitura nga Qeverija e Kosoves. Kunder ktyre protestave u hodh edhe PDK me aleatet e saj çuditrisht duke e perkrahur Qeverine Rama dhe orientimin Serbosllav ndaj popullit shqiptar. Organizata panshqiptare Vatra me kryesine e vetshpallur pro Qeveris Rama u deklarua se nuk eshte ne gjendje ti dale perkrah popullit sepse si duket ata jane te zhytur ne korrupcion duke e degraduar orientimin vatren dhe po ndihmojne mbijetesen e kesaj qeverije shtypese. Kemi edhe deklarimin e disa bashkesive fetare per te cilat eshte momenti i pershtatshem qe te deklarohem, por vlene te theksohet qendrimi i Ipeshkvrise se Shqiprise i cili eshte me i drejti gjer me tani duke e pranuar vullnetin e popullit i cili duhet te pytet dhe te vedose edhe kur shitet dhe blihet diç, si dhe kur ndertohet diç e madhe ne vendin ku ata jetojne. Ky definim i Ipeshkvrise se Shqipris eshte shume i perafert me Kushtetuten amerikane ku perkufizohen te drejtat e njeriut ne menyren me te persosur.

Duke mos u zgjatur bej thirrje qe te gjithe shqiptaret e vertet ti bashkohen ne te ardhmen Protestes dhe ta ngrisin sa me larte zerin e saje qe tashme ka marre dhene per plotsimin e kerkesave qe jane shume te domosdoshme per largimin e ksaj qeverije dhe ksaj klase politike qe po avansojne krimin ne bashkpunim edhe me krimin nderkombetar prej nga e merr edhe fuqine e sundimit.

Protesta nuk bene shitblerje te teritoreve, nuk bene asnjelloj qeverisje por hap rruge per zgjedhjen e nje qeverije te paster e cila do qeverise vendin ne te gjitha drejtimet ne harmoni dhe bashkpunim me popullin. 

Rruga jone edhte drejt Amerikes aleatit tone te perhershem, por jo permes korrupcionistve qe vijne nga andej per te na i shkatrruar maradhenjet tona dhe gjdo fush te jetes njerzore?

Rrofshin SHBATE!

Rroft populli Shqiptar!  

Vdekje Tradhetarve dhe bashkpuntorve te armikut!

Prend Qetta, Gusht 04. 2026,