NA QENKA PREKUR IRISI! – KUR NJË FJALË NË RRUGË VË NË LËVIZJE POLICINË!

Na qenka prekur Irisi!

Por këtë herë nuk kemi vetëm një debat në rrjetet sociale, as vetëm një përplasje verbale mes një deputeteje dhe disa protestuesve. Kemi një ngjarje konkrete që kërkon transparencë institucionale.

Më 8 shtator, aktivistja Arvina Lleshi, së bashku me protestues të tjerë, iu drejtua deputetes socialiste Iris Luarasi gjatë hyrjes së saj drejt Kuvendit. Në pamjet dhe raportimet e publikuara, Lleshi dëgjohet duke e quajtur Luarasin “hajdute” dhe duke i thënë se nuk përfaqëson gratë. Vetë Luarasi deklaroi publikisht se do ta denonconte rastin dhe do t’ia linte drejtësisë të vepronte. (top-channel.tv⁠)

Dhe më pas erdhi nata.

Sipas disa raportimeve mediatike, pas denoncimit të Iris Luarasit, Arvina Lleshi u ndalua/arrestua nga policia pas mesnatës. Një raportim citon pretendimin e aktivistëve se policia i kishte zënë rrugën taksisë me të cilën ajo po kthehej në shtëpi dhe e kishte nxjerrë prej saj. Sot, pas disa orësh, Lleshi është lënë e lirë. (vna.al⁠)

Atëherë pyetja nuk mund të shmanget:

Çfarë rreziku të jashtëzakonshëm përbënte kjo grua që kërkonte ndërhyrjen e policisë pas mesnatës?

A ishte në arrati?

A po tentonte të largohej nga Shqipëria?

A përbënte rrezik të menjëhershëm për jetën e dikujt?

Apo ishte një aktiviste që disa orë më parë kishte protestuar dhe kishte përdorur fjalë të rënda kundër një deputeteje?

Nëse është shkelur ligji, le të veprojë drejtësia. Askush nuk duhet të ketë imunitet përpara ligjit vetëm sepse proteston kundër qeverisë.

Por pikërisht i njëjti standard duhet të vlejë edhe në drejtimin tjetër.

Askush nuk duhet të ketë polici personale vetëm sepse është deputet.

Askush nuk duhet të fitojë një kategori të veçantë mbrojtjeje vetëm sepse mban mandat politik.

Dhe askush nuk duhet të jetë në gjendje që, pas një konflikti verbal, të krijojë perceptimin se një denoncim i tij mjafton që shteti të mobilizohet menjëherë.

Këtu qëndron skandali politik dhe institucional që duhet sqaruar.

Sepse çështja nuk është më: “A u fye Iris Luarasi?”

Çështja është:

A u respektua proporcionaliteti i reagimit të shtetit ndaj Arvina Lleshit?

Dhe mbi të gjitha:

A do të kishte vepruar policia me të njëjtën shpejtësi nëse e fyera do të ishte një qytetare e zakonshme dhe jo një deputete e mazhorancës?

Kjo është pyetja që duhet t’i bëhet Policisë së Shtetit.

Nëse një grua e zakonshme shkon sot në komisariat dhe thotë se dikush e ka ndjekur duke e sharë në rrugë, a nisen patrullat pas mesnatës për të gjetur personin?

Nëse një pensionist fyhet publikisht, a aktivizohet me të njëjtën shpejtësi mekanizmi shtetëror?

Nëse një gazetar denoncon kërcënime, a e ndien mbi vete të njëjtën urgjencë institucionale?

Nëse po, shumë mirë. Ky është shteti që duam.

Nëse jo, atëherë kemi një problem shumë më të madh se një fjalë e bërtitur në korridoret e një qendre tregtare.

Kemi problemin e standardit të dyfishtë.

Dhe Iris Luarasi nuk është më thjesht përfaqësuese e shoqërisë civile, pedagoge apo analiste televizive. Sot ajo është deputete e Partisë Socialiste.

Ky ndryshim ka rëndësi.

Kur hyn në Parlament, hyn edhe në territorin e kritikës politike. Politikanët mund të kundërshtohen, mund të protestohen, mund t’u kërkohet llogari dhe mund të përballen me zemërimin qytetar. Kufiri është ligji: kërcënimi dhe dhuna nuk mund të justifikohen si protestë, por as kritika dhe kundërshtimi politik nuk mund të trajtohen automatikisht si kërcënim.

Prandaj policia dhe prokuroria duhet të sqarojnë publikisht çfarë ka ndodhur.

Me dokumente.

Me orare.

Me bazën ligjore.

Me statusin e saktë procedural të Arvina Lleshit.

Sepse sot mediat japin edhe versione të ndryshme: disa raportojnë arrestimin e saj pas denoncimit të Luarasit, ndërsa një tjetër raportim thotë se nga rreth 20 protestuesit e shoqëruar vetëm Mustafa Veizi u arrestua dhe të tjerët, përfshirë Lleshin, u lanë të lirë. (vna.al⁠)

Pikërisht për këtë arsye institucionet duhet të flasin.

Jo partitë.

Jo militantët.

Institucionet.

Sepse kur një aktiviste përfundon në komisariat disa orë pasi një deputete deklaron publikisht se do ta denoncojë, shteti ka detyrimin të tregojë se çdo veprim është bërë vetëm mbi bazën e ligjit dhe jo mbi bazën e peshës politike të personit që ka bërë kallëzimin. (versus.al⁠)

Dhe këtu nuk është nevoja të shpikim asgjë për ta bërë historinë më të rëndë.

Vetë faktet e raportuara kërkojnë përgjigje.

Arvina Lleshi protestoi.

U përplas verbalisht me Iris Luarasin.

Luarasi njoftoi publikisht se do ta denonconte.

Lleshi përfundoi në duart e policisë pas mesnatës.

Dhe disa orë më vonë u la e lirë. (vna.al⁠)

Tani qytetarët kanë të drejtë të pyesin:

Çfarë ndodhi ndërmjet këtyre momenteve?

Në demokraci, pushtetari nuk matet nga sa respekt kërkon për veten.

Matet nga sa kritikë është në gjendje të durojë.

Ndërsa shteti nuk matet nga shpejtësia me të cilën mbron një deputet.

Matet nga fakti nëse përdor të njëjtin ligj, të njëjtën polici dhe të njëjtën drejtësi për deputetin dhe qytetarin që proteston kundër tij.

Sepse në momentin kur uniforma fillon të peshojë emrin e denoncuesit përpara se të peshojë ligjin, nuk kemi më barazi para shtetit.

Kemi privilegj pushteti.