PËRMBYSJA E MADHE E TRADITËS: SI “VLLAZNIA” DHE “SKËNDERBEU” TRONDITËN HIERARKINË E FUTBOLLIT SHQIPTAR NË KUPËN E REPUBLIKËS 1964–1965:

Edicioni i 14-të i Kupës së Republikës 1964-1965, do të mbetet i shkruar gjatë në analet e futbollit shqiptar si sezoni i rënies së miteve dhe triumfit të vullnetit provincial.

Ky kompeticion, i cili nisi rrugëtimin e tij në gushtin e nxehtë të vitit 1964 dhe u mbyll në majin e vitit 1965, dhuroi një nga skenarët më dramatikë dhe më të paparashikueshëm të epokës së pasluftës. Ishte një kohë kur dominimi binomi “Partizani” dhe “Dinamo”—u lëkund deri në rrëzë, duke u hapur rrugën dy skuadrave historike të traditës që të diktonin ligjin në një rrugëtim të jashtëzakonshëm eliminator.
13 Edicionet e mepareshme ishin ndare te gjitha pothuajse ndermjet “Partizanit” dhe “Dinamos” me perjashtim te vitit 1963 kur “17 Nentori” u be fitues pas gjuajtve te series se penalltive kunder “Beses”

1 – Kolapsi i Pretendentëve: Rënia Shokuese e “Partizanit” dhe “Dinamos”

Që përpara shkelmimit të parë të topit, të gjithë sytë ishin drejtuar nga “Partizani”, si fitues në fuqi dhe zotërues i gjashtë trofeve të këtij aktiviteti. Mirëpo, janari i vitit 1965 do të rezervonte një nga tërmetet më të mëdha taktike në historinë e këtij turneu. Në

Turin e Dytë, me sistemin e egër të një takimi të vetëm eliminator, kampionët në fuqi të “Partizanit” u shtangën në shtëpi nga një “Flamurtari” i pamëshirshëm. Pas një barazimi të tensionuar 1–1 në kohën e rregullt, ruleta ruse e gjuajtjeve të penalltive penalizoi ekipin e Ushtrisë Popullore, duke i eliminuar ata përpara kohe në mënyrë shokuese.

Po aq i zymtë dhe i heshtur ishte fati për pretendentin tjetër të madh, “Dinamon”. Skuadra e përfaqësues së Rendit Publik, e cila historikisht e kishte Kupën zonë të saj të rehatisë, as që arriti të futej në grafikun e fazave kryesore, duke u eliminuar herët.

Kur kësaj drame i shtohet edhe eliminimi i shpejtë i “17 Nëntorit” (i mposhtur me shifrat 4–2 nga “Labinoti”), kryeqyteti u zhvesh plotësisht nga autoriteti, duke lënë skenën të hapur për një histori krejtësisht të re.

2 – Rrugëtimi drejt Lavdisë: “Vllaznia” dhe “Skënderbeu” në Një Marshim Epik.

Në këtë klimë të pastër anarkie sportive, “Vllaznia” e Shkodrës dhe “Skënderbeu” i Korçës nisën të ndërtonin rrugëtimin e tyre drejt mitit. Për shkodranët, Turi i Dytë ishte një provë force absolute në transfertë, ku shkatërruan “Korabin” me një rekord të pastër 0–3.

Por drama e vërtetë për kuqeblutë erdhi në Çerekfinale përballë një “Luftëtari” të çeliktë. Ndeshja përfundoi në barazim 1–1, duke i detyruar djemtë e Shkodrës të kalonin përmes dramës së penalltive për të mbajtur gjallë ëndrrën.

Në Gjysmëfinale, “Vllaznia” u përball me vrasësit e kampionëve, “Flamurtarin”, në një betejë të ashpër që u mbyll me fitoren e vuajtur 2–1, duke siguruar biletën për në finalen e madhe.

Nga ana tjetër, “Skënderbeu” vërtetoi se suksesi i tyre ishte i lidhur me gjakftohtësinë në momente kritike. Korçarët e nisën marshimin me një sfidë tejet të vështirë në Turin e Dytë kundër “Tomorit”.

Pasi 90 minutat u mbyllën në barazim 1–1, “Skënderbeu” fitoi falë saktësisë nga pika e bardhë e penalltive.

Në Çerekfinale, ata mposhtën me vuajtje “Punëtorin” (Albpetrol) 2–1, përpara se të kryenin kryeveprën e tyre në Gjysmëfinale, ku eliminuan “Besën” e Kavajës me një fitore të pastër dhe taktike 1–0, duke elektrizuar tifozerinë korçare.

3 – Finalja e Madhe e Majit: Kurorëzimi i Kuqebluve.

Në maj të vitit 1965, stadiumi priti aktin final mes dy skuadrave që kishin përmbysur çdo parashikim: “Vllaznia” kundër “Skënderbeut”. Ndeshja finale ishte një pasqyrim i vërtetë i gjithë kampionatit—një luftë e fortë taktike, ku asnjëra skuadër nuk dëshironte të gabonte.

Loja e hapur dhe sulmet e shkodranëve u përplasën me mbrojtjen e organizuar korçare, por në fund, ishte saktësia klinike e “Vllaznisë” ajo që bëri diferencën. Me një fitore minimale por të artë 1–0, “Vllaznia” ngriti lart trofeun e saj të parë të madh të Kupës së Republikës, duke rikthyer lavdinë në qytetin e Shkodrës dhe duke mbyllur një nga edicionet më të jashtëzakonshme të futbollit shqiptar.

---

📋 Regjistri Zyrtar i Rezultateve
Turi i 2-të (Janar, 1965)
“Partizani” 1–1 (p) “Flamurtari”
(Eliminohet fituesi në fuqi)
“Labinoti” 4–2 “17 Nëntori”
“Besa” 3–1 “Erzeni”
“Luftëtari” 2–1 “Traktori”
“Tomori” 1–1 (p) “Skënderbeu”
(Eliminohet “Tomori” pas penalltive)
“Ylli i Kuq” 4–2 “Lokomotiva”
“Punëtori” 2–0 “Shkumbini”
“Korabi” 0–3 “Vllaznia”

Çerekfinalet (1965)
“Besa” 3–0 “Ylli i Kuq”
“Skënderbeu” 2–1 “Punëtori”
“Vllaznia” 1–1 (p) “Luftëtari”
(Fituese “Vllaznia” pas penalltive)
“Flamurtari” 2–1 “Labinoti”

Gjysmëfinalet (1965)
“Skënderbeu” 1–0 “Besa”
“Vllaznia” 2–1 “Flamurtari”

Finalja (Maj, 1965)
“Vllaznia” 1–0 “Skënderbeu”

“Vllaznia” shpallet FITUESE E KUPËS
1964-1965
Ne foto jane : (Lart nga e majta) Trajneri Kol Gjoni, Esat RAKIQI, Shuajp PREZA – SHOTA, Selami DANI, Medin ZHEGA, Bep ÇEFA, Haki KRAJA. (Ulur nga e majta): Ramazan RRAGAMI, Frederik ÇAPALIKU, Pjetër DUSHAJ, Xhevdet BASHA, Kol GJONI

---

Vizion Sportiv / Ora e Kampioneve ne aktivitet qe ne vitin 2013